حسين بن معين الدين الميبدي ( مترجم : زمانى )
65
ديوان أمير المؤمنين ( ع )
بدترين همنشين 159 - با تمام مشكلات پنجه نرم كردم وبر آن پيروز شدم وفقر با من مبارزه كرد وبر من پيروز شد . 160 - اگر فقر را آشكار سازم رسوائى ببار مىآورد واگر پنهانش گردانم از پاى درمىآورد . بنابراين زشت باد روى رفيقي كه نامش فقر است . هر حادثهاى كه محنتش بسيار است * غالب شدهام بر آن واينم كار است جز فقر كه غالبست وگر فاش كنم * عار است وگر نهان كنم دشوار است رزق با زرنگى بدست نمىآيد 161 - اگر رزق دنيا از طريق زيركى ، دانائى وعقل به چنگ مىآمد من بايد بيش از همه از رزق دنيا بهرهمند باشم . 162 - بلكه رزقهاى مردم نصيب وقسمت است كه براثر لطف خدا به افراد مىرسد ، حيلهء تلاشگران نتيجهاى ندارد . گه مرتبه يافتن به ذاتش بودى * پيوسته به آسمان سر من بودى اما چه عنان خلق در دست قضاست * گر نيست قضا سعى ندارد سودى عقل سعادتآفرين است 163 - بهترين نصيبي كه خدا به شخص مىدهد عقل اوست . از نعمتهاى خدا چيزى همرديف عقل يافت نمىشود . 164 - آنگاه كه خدا عقل كسى را كامل كرد اخلاق ونيازمندىهاى أو هم كامل مىگردد .